بهترین قرص و دارو برای زگیل تناسلی | 5 پماد برای زگیل تناسلی

بهترین دارو برای زگیل تناسلی | دارو چه کمکی به درمان می کند؟

اول از همه باید بدانید که داروهای زگیل تناسلی خود ویروس HPV را از بین نمی برند و بیشتر برای برطرف کردن زگیل های قابل مشاهده استفاده می شوند. آنچه داروها انجام می دهند از بین بردن ضایعات قابل مشاهده یعنی همان زگیل ها است. به همین دلیل حتی بعد از از بین رفتن زگیل ها هم احتمال باقی ماندن HPV و برگشت دوباره ضایعات وجود دارد.

داروهای موضعی از نظر نحوه اثر با هم فرق دارند؛ بعضی مستقیما روی بافت زگیل اثر می گذارند و بعضی با تحریک سیستم ایمنی به بدن کمک می کنند تا ضایعه را از بین ببرد. دسته سومی هم وجود دارد که ترکیبی از این دو مکانیسم را دارد.

انتخاب بین این داروها به محل قرارگیری زگیل، تعداد آن ها، وضعیت پوست اطراف و سابقه بیماری فرد بستگی دارد. برای مثال، دارویی که برای زگیل روی پوست خارجی مناسب است ممکن است برای داخل واژن، مجرای ادرار یا سایر نواحی مخاطی مناسب نباشد و باعث تحریک یا آسیب شود. به همین دلیل خوددرمانی در این موضوع توصیه نمی شود و دیدن پزشک برای انتخاب دارو ضروری است.

بخش اصلی درمان دارویی زگیل تناسلی به داروهای موضعی اختصاص دارد. در بعضی شرایط نیز پزشک ممکن است بر اساس وضعیت بیمار، درمان های دیگری را در کنار روش اصلی در نظر بگیرد. در بخش های بعدی هر دو دسته را با جزئیات بیشتری بررسی می کنیم.

بهترین پماد برای زگیل تناسلی + کرم ها و محلول

داروهای موضعی پرمصرف ترین داروها برای درمان زگیل تناسلی هستند. این داروها به شکل کرم، ژل یا محلول تهیه می شوند و هرکدام برای موقعیت های خاصی کاربرد دارند. در ادامه رایج ترین و موثرترین گزینه هایی که پزشکان تجویز می کنند را معرفی می کنیم.

ایمیکیمود (Imiquimod) 5 درصد و 3.75 درصد

ایمیکیمود یکی از پرکاربردترین داروها در درمان زگیل تناسلی است و با نام های تجاری مختلفی مثل آلدارا در بازار موجود است. این دارو یک محرک سیستم ایمنی است؛ به این معنا که پوست را وادار می کند تا اینترفرون و سایر مواد ضدویروسی تولید کند. این دارو مستقیما زگیل را تخریب نمی کند، بلکه با تحریک پاسخ ایمنی موضعی به بدن کمک می کند تا با ضایعه مقابله کند.

این کرم معمولا سه بار در هفته، شب قبل از خواب روی ضایعه مالیده می شود و صبح با آب و صابون شسته می شود. دوره درمان معمولا بین ۱۶ تا ۲۴ هفته طول می کشد که نسبت به داروهای دیگر زمان بیشتری است. در عوض، نرخ عود آن پایین تر از بسیاری از روش های دیگر گزارش شده است.

عارضه اصلی این دارو واکنش التهابی موضعی است که شامل قرمزی، سوزش، خارش و گاهی تاول شدن پوست می شود. اگر این واکنش ها شدید باشند، پزشک ممکن است فاصله بین مصرف را بیشتر کند. نسخه 5 درصد فقط برای پوست خارجی ناحیه تناسلی و مقعد تجویز می شود و نباید داخل واژن، مجرای ادرار یا مقعد استفاده شود.

فرمولاسیون 3.75 درصد این دارو که با نام Zyclara شناخته می شود، روزانه یک بار مصرف می شود و اثرات جانبی کمتری دارد اما در داروخانه ها کمتر در دسترس است.

محلول یا ژل پودوفیلوتوکسین (Podophyllotoxin) 0.5 درصد

پودوفیلوتوکسین ماده فعال استخراج شده از گیاه پودوفیلوم است و با نام های تجاری مختلفی از جمله کندیلین در بازار وجود دارد. مکانیسم عمل این دارو کاملا متفاوت از ایمیکیمود است. پودوفیلوتوکسین مستقیما روی سلول های زگیل تاثیر می گذارد و مانع تقسیم سلولی می شود که در نهایت باعث مرگ سلول های آلوده می شود.

روش مصرف این دارو دو بار در روز به مدت سه روز متوالی، سپس چهار روز استراحت است و این چرخه تا چهار بار تکرار می شود. یعنی مجموعا یک دوره کامل درمان حدود پنج هفته طول می کشد. مزیت اصلی این دارو نسبت به ایمیکیمود این است که خود بیمار می تواند آن را در خانه استفاده کند و نیازی به مراجعه مکرر به کلینیک ندارد.

پودوفیلوتوکسین به هیچ وجه نباید در دوران بارداری استفاده شود چون می تواند برای جنین خطرناک باشد. همچنین استفاده آن روی مخاط داخلی، واژن، گردن رحم و مجرای ادرار ممنوع است. اگر زگیل ها تعداد زیادی دارند یا مساحت زیادی را پوشش می دهند، پزشک ممکن است روش دیگری را انتخاب کند.

محلول تریکلرواستیک اسید (TCA) 80-90 درصد

تریکلرواستیک اسید یا TCA یکی از قدیمی ترین و در عین حال موثرترین داروها برای زگیل تناسلی است. این ماده یک اسید شیمیایی قوی است که پروتئین های سلول های زگیل را تخریب می کند و باعث سوختن موضعی بافت می شود. به همین دلیل فقط باید توسط پزشک یا متخصص در مطب اعمال شود و به هیچ وجه برای خود مصرفی در خانه مناسب نیست.

یکی از مزایای TCA این است که برای درمان زگیل های واقع شده روی مخاط، داخل واژن، گردن رحم و حتی مقعد هم می توان از آن استفاده کرد. همچنین استفاده از آن در دوران بارداری نسبتا ایمن در نظر گرفته می شود که گزینه مهمی برای خانم های باردار مبتلا به این بیماری است.

پس از اعمال این ماده، پزشک معمولا تالک یا بی کربنات سدیم روی ناحیه می پاشد تا اسید اضافی را خنثی کند. جلسات درمان هر یک تا دو هفته یک بار تکرار می شود. سوزش و درد بعد از اعمال آن رایج است و ممکن است چند روز ادامه داشته باشد.

کرم سینکاتشین (Sinecatechins) 15 درصد | ورژن گیاهی

سینکاتشین با نام تجاری Veregen یک داروی نسبتا جدیدتر است که از عصاره چای سبز تهیه می شود. سینکاتشین علاوه بر اثر روی سلول های زگیل، می تواند پاسخ ایمنی موضعی را نیز تحت تاثیر قرار دهد. در مطالعاتی که روی آن انجام شده، نرخ درمان کامل بین 54 تا 65 درصد گزارش شده است.

این کرم سه بار در روز استفاده می شود و نباید شسته شود. یکی از نقاط تمایز آن نسبت به داروهای دیگر این است که ریشه گیاهی دارد و بسیاری از بیماران آن را بهتر تحمل می کنند. البته در ایران دسترسی به این دارو محدودتر است و باید از داروخانه های خاص تهیه شود. مثل اکثر داروهای موضعی این دسته، برای مخاط داخلی مناسب نیست.

کرم 5-فلوئورواسیل (5-FU)

5-فلوئورواسیل یک داروی ضد تکثیر سلولی است که اصالتا در شیمی درمانی استفاده می شده اما در غلظت های پایین تر برای زگیل تناسلی هم تجویز می شود. این دارو معمولا زمانی به کار می رود که سایر داروها نتیجه نداده باشند یا زگیل های مقاوم وجود داشته باشند. در برخی موارد، پزشکان آن را با اینترفرون ترکیب می کنند تا اثربخشی بیشتری داشته باشد.

استفاده از 5-FU به خاطر عوارض احتمالی آن باید کاملا تحت نظر پزشک باشد. در دوران بارداری استفاده از آن ممنوع است و باید از تماس با چشم ها جلوگیری شود. این دارو بیشتر در موارد خاص و پیچیده تر توسط متخصص پوست یا متخصص بیماری های مقاربتی تجویز می شود.

بهترین پماد برای درمان زگیل تناسلی مردان

زگیل تناسلی مردان معمولا روی بخش های خارجی دستگاه تناسلی یا اطراف مقعد دیده می شود. محل ضایعه در انتخاب روش درمان اهمیت زیادی دارد. اگر زگیل ها روی پوست خارجی قرار داشته باشند، پودوفیلوتوکسین یکی از گزینه هایی است که پزشک ممکن است برای درمان در نظر بگیرد.

برای مردانی که زگیل ها در ناحیه زیر پوست ختنه گاه قرار دارند، استفاده از ایمیکیمود با احتیاط بیشتری توصیه می شود چون پوست این ناحیه حساس تر است. پزشک ممکن است غلظت پایین تر یا فرکانس مصرف کمتری را تجویز کند. در صورتی که زگیل ها داخل مجرای ادرار باشند، هیچ کدام از این داروهای خانگی مناسب نیستند و باید تحت نظر متخصص ارولوژی درمان شوند.

مردان باید بدانند که وجود زگیل حتی اگر بدون علامت باشد می تواند به شریک جنسی منتقل شود و استفاده از کاندوم در دوران درمان ضروری است. همچنین درمان باید تا تایید کامل پزشک ادامه یابد حتی اگر ضایعات قابل مشاهده از بین رفته باشند.

بهترین پماد برای درمان زگیل تناسلی زنان

در زنان، انتخاب داروی موضعی به محل دقیق زگیل ها بستگی دارد. برای زگیل های خارجی فرج، پودوفیلوتوکسین و ایمیکیمود هر دو گزینه های مناسبی هستند. اما اگر زگیل ها داخل واژن یا روی گردن رحم باشند، این داروها دیگر مناسب نیستند و در چنین مواردی TCA یا روش های فیزیکی مثل کرایوتراپی توسط پزشک انجام می شود.

برای وجود زگیل تناسلی در دختران مجرد که ممکن است نگران وضعیت پرده بکارت خود باشند، باید دانست که بیشتر داروهای موضعی و حتی برخی روش های فیزیکی کوچک بدون ورود به داخل واژن انجام می شوند. در این شرایط بهتر است صراحتا نگرانی ها را با پزشک در میان بگذارند تا روش مناسب انتخاب شود.

خانم های باردار مبتلا به زگیل تناسلی باید بدانند که پودوفیلوتوکسین و ایمیکیمود در بارداری ممنوع هستند. TCA و کرایوتراپی گزینه های نسبتا ایمن تر در این دوران به حساب می آیند. بزرگ شدن زگیل ها در دوران بارداری به دلیل تغییرات هورمونی رایج است و بعد از زایمان اغلب کوچک می شوند.

بهترین قرص برای درمان زگیل تناسلی در مردان و زنان

در مورد قرص برای زگیل تناسلی باید کمی محتاط تر بود؛ برخلاف بعضی داروهای موضعی، داروهای خوراکی درمان اصلی و استاندارد برای همه افراد محسوب نمی شوند. این داروها عمدتا روی سیستم ایمنی بدن کار می کنند و در مواردی که تعداد زگیل ها زیاد است، مقاومت به درمان وجود دارد یا بیمار سیستم ایمنی ضعیفی دارد، مفیدتر هستند. در ادامه رایج ترین قرص هایی تجویز می شوند را بررسی می کنیم.

قرص سایمتیدین (Cimetidine)

سایمتیدین اصالتا یک داروی ضد زخم معده است اما در دوزهای بالاتر خاصیت تعدیل کنندگی سیستم ایمنی دارد. مطالعاتی نشان داده اند که این دارو می تواند در درمان زگیل های پوستی از جمله زگیل تناسلی موثر باشد، اگرچه شواهد آن نسبت به داروهای موضعی قوی تر هنوز محدودتر است.

مزیت اصلی سایمتیدین این است که دارویی ارزان، در دسترس و با عوارض جانبی نسبتا کم است. دوز معمول برای این منظور 400 تا 800 میلی گرم سه بار در روز است که البته باید توسط پزشک تعیین شود. این قرص بیشتر به عنوان درمان کمکی در کنار داروهای موضعی استفاده می شود تا به تنهایی.

قرص ایزوپرینوزین (Inosine Pranobex)

ایزوپرینوزین با نام تجاری ایزوپریناکسین یا Isoprinosine یکی از داروهایی است که در ایران برای درمان کمکی زگیل تناسلی نسبتا رایج است. این دارو ترکیبی از اینوزین و استیل آمینوبنزوات است که خاصیت ضدویروسی غیرمستقیم دارد و از طریق تقویت پاسخ ایمنی ضد ویروسی عمل می کند.

در مطالعاتی که بیشتر در اروپای شرقی انجام شده، ایزوپرینوزین وقتی همراه با درمان موضعی استفاده شده، نرخ درمان بالاتر و عود کمتری نشان داده است. دوز معمول آن 500 میلی گرم چهار تا شش بار در روز در دوره های متناوب است. این دارو معمولا در دوره های دو هفته مصرف، یک هفته استراحت تجویز می شود.

ایزوپرینوزین در افراد مبتلا به نقرس یا سطح اوریک اسید بالا باید با احتیاط مصرف شود چون ممکن است اوریک اسید خون را بالا ببرد. همچنین مصرف آن در بارداری توصیه نمی شود.

اینترفرون آلفا (Interferon Alfa) | تزریقی یا موضعی

اینترفرون آلفا یک پروتئین طبیعی بدن است که در پاسخ ایمنی ضدویروسی نقش اساسی دارد. نسخه مصنوعی آن به صورت تزریقی یا موضعی در درمان زگیل های مقاوم به سایر داروها استفاده می شود. اینترفرون به طور مستقیم بازتکثیر ویروس HPV را کاهش می دهد و همزمان پاسخ ایمنی موضعی را تقویت می کند.

معمولا اینترفرون آلفا به عنوان خط اول درمان انتخاب نمی شود چون گران تر است، نیاز به تزریق دارد و عوارض جانبی آن شامل تب، لرز، خستگی و درد عضلانی می تواند آزاردهنده باشد. اما در مواردی که بیمار به درمان های دیگر پاسخ نداده، سیستم ایمنی ضعیفی دارد یا زگیل های بسیار زیاد یا گسترده دارد، اینترفرون می تواند گزینه موثری باشد.

داروهای ضدویروسی تکمیلی

در برخی موارد پزشکان ممکن است سیدوفوویر یا سایر داروهای ضدویروسی را در کنار درمان های اصلی تجویز کنند. این داروها بیشتر در بیماران با نقص ایمنی مثل HIV مثبت ها استفاده می شوند. در افراد سالم با سیستم ایمنی طبیعی، معمولا نیازی به این داروها نیست و درمان های استاندارد کافی است. برای درمان زگیل در نواحی خاص مثل درمان زگیل مقعدی هم ترکیب دارو موضعی با تقویت سیستم ایمنی رویکرد رایجی است.

چگونه بر اساس محل و تعداد زگیل، داروی مناسب انتخاب می شود؟

یکی از مهم ترین عواملی که در انتخاب دارو تاثیر دارد این است که زگیل ها کجا هستند و چه تعدادی دارند. این دو فاکتور تعیین می کنند که آیا دارویی که می توانید خودتان در خانه استفاده کنید مناسب است، یا باید حتما توسط پزشک درمان انجام شود.

همچنین باید بدانید که درمان زگیل تناسلی فقط به انتخاب یک پماد محدود نمی شود. پزشک معمولا قبل از انتخاب دارو به محل زگیل، تعداد و اندازه ضایعات، دسترسی به محل درمان و شرایط فرد توجه می کند. به همین دلیل ممکن است دارویی که برای چند زگیل کوچک روی پوست خارجی مناسب است، برای ضایعات داخل واژن، مجرای ادرار یا ناحیه مقعد انتخاب مناسبی نباشد. راهنمای CDC نیز تاکید می کند که هیچ روش درمانی برای همه افراد و همه انواع زگیل ها بهترین گزینه نیست.

موارد زیر نشان می دهد که در هر شرایطی چه رویکردی معمولا پیش گرفته می شود:

• زگیل های کم تعداد روی پوست خارجی: پودوفیلوتوکسین یا ایمیکیمود در خانه توسط خود بیمار قابل استفاده هستند و اغلب اول از همه توصیه می شوند.

• زگیل های زیاد یا پوشش دهنده سطح بزرگ: TCA یا درمان های فیزیکی در کلینیک همراه با داروی تقویت ایمنی خوراکی مثل ایزوپرینوزین ترکیب می شود.

• زگیل های داخل واژن یا گردن رحم: پودوفیلوتوکسین و ایمیکیمود ممنوع هستند؛ TCA یا کرایوتراپی توسط پزشک انجام می شود.

• زگیل های داخل مجرای ادرار: نیاز به بررسی توسط اورولوژیست دارد و داروهای معمول خانگی مناسب نیستند.

• زگیل های مقعدی: بسته به داخلی یا خارجی بودن آن ها، پزشک یا TCA یا روش های اندوسکوپی را انتخاب می کند.

• زگیل در دوران بارداری: TCA و کرایوتراپی ایمن تر هستند؛ پودوفیلوتوکسین و ایمیکیمود ممنوع اند.

• بیماران با HIV یا نقص ایمنی: اضافه کردن اینترفرون یا داروهای ضدویروسی سیستمیک در نظر گرفته می شود.

گاهی یک دارو به تنهایی کافی نیست و پزشک ترکیبی از درمان موضعی و سیستمیک را پیشنهاد می دهد. همچنین اگر بعد از یک دوره کامل درمان با یک دارو، زگیل ها از بین نرفته یا عود کرده باشند، معمولا به سراغ دارو یا روش دیگری می روند. مقاومت به یک داروی خاص لزوما به معنای مقاومت به همه داروها نیست.

داروی زگیل تناسلی مردان چقدر زمان می‌برد تا اثر کند؟

یکی از سوالاتی که بیماران زیادی آن را می پرسند این است که چقدر باید صبر کرد تا دارو کار کند. پاسخ صادقانه این است که درمان زگیل تناسلی اغلب یک فرآیند طولانی است و نه یک راه حل سریع. بیشتر افراد انتظار دارند داروها مثل آنتی بیوتیک ظرف چند روز جواب بدهند اما واقعیت متفاوت است.

با پودوفیلوتوکسین اولین نشانه های بهبود معمولا بعد از یک تا دو چرخه درمانی (یعنی حدود دو تا سه هفته) دیده می شوند. دوره کامل درمان اغلب ۴ تا ۸ هفته طول می کشد. با ایمیکیمود که چرخه درمانی طولانی تری دارد، ممکن است تا هفته هشتم یا دهم اولین بهبودی قابل مشاهده باشد و درمان کامل تا ۱۶ هفته ادامه داشته باشد.

TCA که توسط پزشک اعمال می شود معمولا سریع تر عمل می کند و ضایعات کوچک تر ممکن است بعد از یک تا دو جلسه از بین بروند. اما زگیل های بزرگ تر یا مقاوم تر ممکن است به سه تا شش جلسه نیاز داشته باشند. نباید انتظار داشت که بعد از اولین جلسه همه چیز تمام شود.

دکتر عاطفه دهقانی تفتی همیشه برای درمان کامل زگیل تناسلی به بیماران خود می گوید: مهم است که درمان را زودتر از موعد قطع نکنید حتی اگر به نظر برسد زگیل ها از بین رفته اند. پزشک باید تایید کند که درمان کامل شده است. قطع زود دارو یکی از دلایل اصلی عود زگیل است.

چه زمانی درمان دارویی زگیل تناسلی کافی نیست؟

داروها در خیلی از موارد به خوبی جواب می دهند اما این همیشگی نیست. برخی از زگیل ها به دلایل مختلف به درمان دارویی پاسخ نمی دهند و در این موارد باید به سراغ روش های دیگری مثل کرایوتراپی، لیزر، الکتروکوتری یا جراحی رفت. در ادامه مواردی که نشان می دهند ممکن است درمان دارویی به تنهایی کافی نباشد آورده شده است:

1. زگیل ها بعد از دو دوره کامل درمان با یک دارو هنوز باقی هستند یا رشد کرده اند.

2. تعداد زگیل ها بسیار زیاد است و سطح وسیعی را پوشش می دهند که درمان موضعی آن ها طاقت فرسا است.

3. زگیل ها در ناحیه داخلی واژن، گردن رحم یا داخل مجرای ادرار هستند که داروهای خانگی به آنجا نمی رسند.

4. بیمار سیستم ایمنی ضعیفی دارد مثل کسانی که HIV مثبت هستند یا داروهای سرکوب کننده ایمنی مصرف می کنند.

5. زگیل ها بزرگ هستند و قبل از شروع درمان دارویی نیاز به کوچک شدن دارند.

6. شک به دیسپلازی یا تغییرات بدخیم در ضایعه وجود دارد که نیاز به بیوپسی و بررسی پاتولوژی دارد.

7. بیمار عوارض شدید دارویی دارد که ادامه مصرف را غیرممکن می کند.

وقتی درمان دارویی کافی نیست، قدم بعدی رفتن به سراغ روش های تهاجمی تر نیست بلکه ابتدا باید دلیل عدم پاسخ بررسی شود. گاهی مشکل در روش مصرف است، گاهی در تشخیص اشتباه (چون برخی ضایعات پوستی دیگر شبیه زگیل هستند) و گاهی هم واقعا نیاز به روش متفاوت وجود دارد.

برای مواردی مثل درمان زگیل دهانی هم باید بدانید که داروهای موضعی ناحیه تناسلی برای این ناحیه مناسب نیستند و درمان آن ها باید توسط دندانپزشک یا گوش و حلق و بینی متخصص انجام شود. مخاط دهان نسبت به بسیاری از این داروها حساسیت متفاوتی دارد.

در نهایت باید این واقعیت را پذیرفت که زگیل تناسلی یک بیماری مزمن ویروسی است و ممکن است چندین دوره درمان نیاز باشد. این به معنای شکست درمانی نیست. پیگیری درمان و مصرف دارو دقیقا طبق دستور پزشک، شانس رسیدن به نتیجه مناسب را بیشتر می کند.