درمان زگیل تناسلی
با روش های نوین

زگیل تناسلی یکی از شایع ترین بیماری های مقاربتی است که عامل آن ویروس HPV می باشد. درمان زگیل تناسلی بسته به تعداد، اندازه و محل زگیل ها متفاوت است و روش های مختلفی از درمان خانگی زگیل تناسلی، دارو تا لیزر و جراحی وجود دارد. اگر با این مشکل روبرو شده اید، بدانید که زگیل تناسلی HPV قابل درمان است و با انتخاب روش مناسب می توان به نتایج خوبی رسید.

آیا زگیل تناسلی بدون درمان خوب می شود؟

این سوال را خیلی ها می پرسند و پاسخش پیچیده تر از آن است که فکر می کنید. بدن برخی افراد می تواند ویروس HPV را در طول زمان کنترل کند و زگیل ها به خودی خود کوچک شوند یا ناپدید شوند. اما این اتفاق برای همه نمی افتد و نمی توان تضمین داد که بدون مداخله درمانی وضعیت بهبود پیدا کند.

نکته ای که اغلب نادیده گرفته می شود این است که حتی اگر زگیل ها از نظر ظاهری ناپدید شوند، ویروس HPV ممکن است همچنان در پوست باقی بماند و احتمال انتقال آن به شریک جنسی وجود داشته باشد. این موضوع یکی از مهم ترین دلایلی است که پزشکان درمان فعالانه را توصیه می کنند.

مدت زمان خود درمانی زگیل ها بسیار متغیر است. در برخی موارد ممکن است چند ماه طول بکشد و در مواردی چندین سال. در این مدت فرد می تواند ناخواسته بیماری را به دیگران منتقل کند. علاوه بر این، رها کردن زگیل ها بدون نظارت پزشکی ممکن است باعث گسترش آنها به مناطق بیشتری از پوست شود.

دکتر عاطفه دهقانی تفتی در این باره می گوید: در خانم ها موضوع حساس تر است، چون برخی سویه های HPV می توانند با گذشت زمان به سلول های دهانه رحم آسیب بزنند. به همین خاطر پزشکان توصیه می کنند که به جای انتظار برای خود درمانی، تحت نظر متخصص قرار بگیرید تا اگر درمان لازم است، در زمان مناسب شروع شود.

درمان سریع زگیل تناسلی در خانه

درمان خانگی زگیل تناسلی باید با احتیاط انجام شود. روش های موجود در خانه معمولا برای زگیل های کوچک و تعداد کم مناسب تر هستند و نباید جایگزین نظر پزشک شوند. در ادامه روش هایی که شواهدی از اثربخشی آنها وجود دارد را بررسی می کنیم.

عصاره چای سبز (Sinecatechins)

پماد Veregen که پایه آن عصاره چای سبز است، تنها پمادی است که توسط FDA برای درمان زگیل تناسلی از مواد گیاهی تایید شده. این ماده حاوی سینه کاتچین است که خواص ضد ویروسی دارد. البته تهیه فرمول تجاری آن کمی دشوار است، اما می توان از عصاره غلیظ چای سبز به صورت موضعی استفاده کرد. تحقیقات نشان می دهند نرخ پاسخ دهی این روش حدود ۵۰ تا ۶۰ درصد است.

روغن درخت چای

روغن درخت چای خاصیت ضد میکروبی و ضد ویروسی دارد و برخی مطالعات کوچک نشان داده اند که ممکن است در کاهش اندازه زگیل ها موثر باشد. برای استفاده باید آن را با یک روغن حامل مثل روغن نارگیل رقیق کنید تا غلظت آن به حدود ۵ تا ۱۰ درصد برسد و سپس با پنبه به محل زگیل بزنید. اما توجه کنید که پوست ناحیه تناسلی بسیار حساس است و ممکن است تحریک شود، پس اگر سوزش یا قرمزی ایجاد شد استفاده را متوقف کنید.

آب لیمو و سرکه سیب

این دو ماده اسیدیته بالایی دارند و برخی معتقدند می توانند به از بین بردن زگیل ها کمک کنند. اما واقعیت این است که شواهد بالینی محکمی برای این روش وجود ندارد. استفاده مستقیم از سرکه سیب رقیق نشده روی پوست تناسلی می تواند باعث سوختگی و آسیب بافتی شود. اگر می خواهید امتحان کنید، حتما با آب رقیق کنید و فقط روی خود زگیل بزنید.

سیر

ترکیبات آلیسین موجود در سیر خاصیت ضد ویروسی دارند. برخی مطالعات نشان داده اند که عصاره سیر ممکن است در کنترل HPV موثر باشد. می توان یک قطعه سیر تازه را له کرد، روی زگیل گذاشت و با چسب زخم ثابت کرد. این کار باید شب ها انجام شود. البته بوی قوی سیر و احتمال تحریک پوست از نکاتی است که باید در نظر گرفته شود.

پروپولیس (موم زنبور عسل)

این ماده که زنبورهای عسل از رزین درختان می سازند، خواص ضد ویروسی قابل توجهی دارد. یک مطالعه نشان داد که پروپولیس ۳ درصد در درمان زگیل های تناسلی نتایج امیدوارکننده ای داشته است. این ماده را می توان به صورت محلول موضعی تهیه کرد.

تغییر در رژیم غذایی

آنچه می خورید مستقیما روی توانایی سیستم ایمنی برای مقابله با HPV تاثیر می گذارد. مصرف مواد غذایی حاوی ویتامین C، ویتامین D، زینک و فولات می تواند به تقویت پاسخ ایمنی کمک کند. از طرف دیگر، مصرف زیاد قند، الکل و غذاهای فرآوری شده سیستم ایمنی را تضعیف می کند. رژیم غذایی به تنهایی درمان نیست، اما می تواند اثربخشی سایر روش ها را بهبود بدهد.

ال لیزین (L-Lysine)

ال لیزین یک اسید آمینه ضروری است که برای کنترل برخی ویروس ها از جمله ویروس هرپس شواهد خوبی وجود دارد. برای HPV شواهد مستقیم کمتری داریم، اما از آنجا که این مکمل بی ضرر است و می تواند از تکثیر ویروس جلوگیری کند، برخی پزشکان آن را به عنوان مکمل کنار درمان اصلی توصیه می کنند. دوز معمول ۱۰۰۰ میلی گرم در روز است.

درمان زگیل تناسلی با داروها

داروهای تجویزی برای درمان زگیل تناسلی به دو دسته کلی تقسیم می شوند: داروهایی که توسط خود بیمار در خانه استفاده می شوند و داروهایی که پزشک در مطب استفاده می کند. هر کدام مکانیسم عمل متفاوتی دارند و برای شرایط مختلف مناسب تر هستند.

پودوفیلوکس (Podofilox)

پودوفیلوکس یکی از موثرترین داروهایی است که بیمار می تواند خودش در خانه استفاده کند. این دارو از عصاره گیاه Podophyllum استخراج شده و با جلوگیری از تقسیم سلولی، بافت زگیل را تخریب می کند. پروتکل استفاده از آن اهمیت زیادی دارد: باید دو بار در روز، به مدت سه روز پشت هم استفاده شود، سپس چهار روز استراحت کرد و این چرخه تا ۴ هفته تکرار شود.

پودوفیلوکس نباید روی مخاط های داخلی مثل داخل واژن یا مقعد استفاده شود و فقط برای زگیل های خارجی مناسب است. عوارض آن شامل سوزش، قرمزی و زخم موضعی می شود که معمولا موقتی است. این دارو در دوران بارداری ممنوع است.

ایمیکویمود (Imiquimod)

ایمیکویمود کرم با غلظت های ۳.۷۵ و ۵ درصد یک تعدیل کننده سیستم ایمنی است. برخلاف پودوفیلوکس که مستقیما بافت زگیل را می کشد، ایمیکویمود سیستم ایمنی خود بدن را تحریک می کند تا با ویروس مقابله کند. این ویژگی باعث می شود که نرخ عود پس از درمان با ایمیکویمود پایین تر از روش های مخرب مستقیم باشد.

پروتکل استفاده از آن این است که سه بار در هفته (مثلا دوشنبه، چهارشنبه، جمعه) شب قبل از خواب روی زگیل ها مالیده شود و صبح با آب و صابون شسته شود. درمان تا ۱۶ هفته ممکن است طول بکشد. ایمیکویمود می تواند روی مخاط های خارجی هم استفاده شود، اما برای مخاط های داخلی مناسب نیست.

سینه کاتچین (Sinecatechins)

این دارو که با نام تجاری Veregen شناخته می شود از عصاره چای سبز تهیه شده و تنها داروی گیاهی تایید شده FDA برای درمان زگیل تناسلی است. سه بار در روز استفاده می شود و معمولا تا ۱۶ هفته ادامه دارد. یکی از مزایای آن این است که ایمنی نسبتا خوبی دارد و عوارض جدی کمتری نسبت به سایر داروها دیده شده است.

اینترفرون

اینترفرون از طریق تزریق مستقیم به داخل زگیل ها توسط پزشک تجویز می شود. این دارو با تقویت پاسخ ضد ویروسی بدن عمل می کند. به دلیل هزینه بالا، عوارض سیستمیک مثل تب و خستگی، و نیاز به مراجعه مکرر به مطب، معمولا به عنوان خط اول درمان استفاده نمی شود و بیشتر برای موارد مقاوم به سایر درمان ها مناسب است.

درمان زگیل تناسلی با کرایوتراپی

کرایوتراپی یا سرما درمانی یکی از روش های پرکاربرد در درمان زگیل تناسلی است. در این روش از نیتروژن مایع با دمای منفی ۱۹۶ درجه سانتی گراد برای انجماد و تخریب بافت زگیل استفاده می شود. سرعت عمل و عدم نیاز به بیهوشی از مزایای این روش است.

فرآیند درمان کرایوتراپی معمولا به این ترتیب انجام می شود:

1. پزشک ناحیه مورد درمان را بررسی می کند و اندازه و تعداد زگیل ها را ارزیابی می کند.

2. نیتروژن مایع با استفاده از یک اسپری یا سواپ مخصوص مستقیما روی زگیل ها اعمال می شود.

3. بافت زگیل به مدت ۱۰ تا ۲۰ ثانیه منجمد می شود تا یخ تشکیل شود.

4. اجازه داده می شود ناحیه ذوب شود، سپس در صورت نیاز چرخه انجماد تکرار می شود.

5. در محل درمان شده یک تاول کوچک ایجاد می شود که در چند روز آینده ترمیم می یابد.

6. معمولا هر دو تا سه هفته یک جلسه نیاز است و تعداد جلسات بستگی به پاسخ درمانی دارد.

کرایوتراپی برای زگیل های متعدد مانند زگیل مقعدی، زگیل های روی مخاط ها و همچنین در دوران بارداری (که بسیاری از داروها ممنوع هستند) گزینه مناسبی محسوب می شود. درد درمان معمولا قابل تحمل است و بیشتر شبیه یک سوزش یا سوختگی سرد توصیف می شود.

یکی از جنبه هایی که کمتر در منابع به آن پرداخته شده، تفاوت کیفیت تجهیزات کرایوتراپی است. برخی کلینیک ها از دستگاه های اسپری دقیق استفاده می کنند که می توانند نیتروژن را با کنترل بهتری اعمال کنند و احتمال آسیب به بافت اطراف را کاهش دهند. وقتی کلینیک انتخاب می کنید، این موضوع را بپرسید.

نرخ موفقیت کرایوتراپی پس از چند جلسه درمان بین ۶۳ تا ۸۸ درصد گزارش شده است. نرخ عود هم در حدود ۲۱ تا ۳۹ درصد است که مشابه سایر روش های درمانی است. مزیت مهم کرایوتراپی این است که معمولا بدون بی حسی انجام می شود و نیازی به برش یا آماده سازی خاصی ندارد.

درمان قطعی زگیل تناسلی با لیزر

لیزر درمانی برای زگیل تناسلی با تابش پرتو نور متمرکز، بافت زگیل را تبخیر یا می سوزاند. دو نوع لیزر اصلی برای این منظور استفاده می شود: لیزر CO2 و لیزر Nd:YAG. لیزر CO2 برای زگیل های سطحی و خارجی مناسب تر است، در حالی که لیزر Nd:YAG به دلیل نفوذ عمیق تر برای ضایعات مقاومت یا عمیق تر کاربرد بیشتری دارد.

به نقل از CDC.gov :

For patients with large or extensive warts, surgical therapy, including CO2 laser, might be most beneficial.”

«برای بیمارانی که زگیل های بزرگ یا گسترده دارند، درمان های جراحی از جمله لیزر CO2 ممکن است بیشترین فایده را داشته باشد.»

لیزر CO2 با دقت بالایی می تواند فقط بافت زگیل را هدف بگیرد و آسیب به بافت سالم اطراف را به حداقل برساند. این ویژگی باعث می شود که لیزر برای درمان زگیل های ظریف یا نزدیک به ساختارهای حساس مثل میزراه گزینه ترجیحی باشد.

یک واقعیتی که باید بدانید این است که عبارت درمان قطعی با لیزر تا حدودی گمراه کننده است. لیزر زگیل های قابل مشاهده را به خوبی از بین می برد، اما HPV ممکن است در سلول های اطراف باقی بماند و احتمال عود وجود دارد. با این حال، لیزر در مقایسه با بعضی روش های دیگر نرخ عود کمتری دارد و برای زگیل های بزرگ یا گسترده که به درمان های دیگر پاسخ نداده اند، گزینه موثری محسوب می شود.

پس از درمان زگیل تناسلی با لیزر، ناحیه درمان شده ممکن است برای چند روز تا چند هفته دردناک و ملتهب باشد. دوره بهبودی نسبت به کرایوتراپی معمولا طولانی تر است. بیهوشی موضعی یا گاهی بیهوشی عمومی برای این روش لازم است، بنابراین باید در یک مرکز مجهز انجام شود.

برای زنان بارداری که زگیل های بزرگ دارند و ممکن است هنگام زایمان مشکل ایجاد کنند، لیزر در سه ماهه دوم بارداری گاهی توصیه می شود. البته تصمیم نهایی باید با پزشک متخصص زنان و جراح باشد.

مراکزی که لیزر با دستگاه های جدید و قدرت تنظیم شده ارائه می دهند معمولا نتایج بهتری دارند. پرسیدن درباره نوع لیزر، توان دستگاه و تجربه پزشک در این نوع درمان قبل از شروع، یک قدم منطقی است.

درمان صد در صد زگیل تناسلی HPV با جراحی

جراحی برای درمان زگیل تناسلی معمولا وقتی استفاده می شود که زگیل ها بزرگ باشند، تعداد زیادی باشند، به درمان های قبلی پاسخ نداده باشند، یا محل قرارگیری شان دسترسی به روش های دیگر را دشوار کرده باشد. جراحی می تواند از طریق اکسیزیون ساده یا الکتروجراحی (LEEP) انجام شود.

موارد زیر کاندیداهای مناسب جراحی برای درمان زگیل تناسلی هستند:

• زگیل های بزرگ یا توده های Condyloma acuminata که با داروها و کرایوتراپی بهبود نیافته اند

• زگیل های داخل کانال مقعد یا داخل مجرای ادراری

• زگیل های بسیار متعدد که درمان یک به یک آنها با روش های دیگر عملی نیست

• مواردی که شک به تبدیل بدخیمی وجود دارد و نمونه برداری هم زمان لازم است

• زنان باردار با زگیل های بزرگ که ممکن است مانع زایمان طبیعی شوند

درمان جراحی سریع ترین روش برای حذف زگیل های قابل مشاهده است و در یک جلسه می توان حجم قابل توجهی از بافت آلوده را برداشت. اما نقطه ضعف اصلی آن این است که مثل سایر روش ها، ویروس HPV ممکن است در بافت های اطراف باقی بماند.

دوره بهبودی پس از جراحی بستگی به وسعت عمل دارد. برش های کوچک معمولا در یک تا دو هفته ترمیم می شوند، اما عمل های وسیع تر ممکن است نیاز به مراقبت طولانی تری داشته باشند. پزشک معمولا آنتی بیوتیک موضعی و دستورالعمل مراقبت از زخم را ارائه می دهد. رابطه جنسی تا زمان کامل شدن بهبودی باید متوقف شود.

درمان زگیل تناسلی با اسید TCA

اسید تری کلرو استیک اسید یا TCA یک ماده شیمیایی است که پزشک آن را مستقیما روی زگیل ها اعمال می کند و از طریق ایجاد نکروز شیمیایی، بافت زگیل را تخریب می کند. غلظت های ۸۰ تا ۹۰ درصد برای این منظور استفاده می شود.

TCA برخلاف پودوفیلوکس یا ایمیکویمود، توسط خود بیمار استفاده نمی شود و باید در مطب پزشک اعمال شود. دلیل این موضوع این است که TCA با غلظت بالا می تواند باعث سوختگی شیمیایی شدید شود و دقت در اعمال آن اهمیت زیادی دارد.

یک مزیت قابل توجه TCA این است که برای درمان زگیل های داخل واژن، دهانه رحم و مقعد مناسب است، در حالی که بسیاری از داروهای دیگر برای این مناطق مناسب نیستند. همچنین TCA در دوران بارداری هم می تواند استفاده شود که آن را به یک گزینه مهم برای خانم های باردار تبدیل می کند.

مکانیسم عمل TCA سریع است و بلافاصله پس از اعمال، بافت سفید رنگ می شود. سوزش درمان معمولا شدید اما کوتاه مدت است. بعد از اعمال TCA، پودر تالک یا جوش شیرین می تواند واکنش شیمیایی را متوقف کند.

معمولا هر یک تا دو هفته یک جلسه درمان نیاز است و اکثر موارد در سه تا شش جلسه پاسخ می دهند. نرخ موفقیت TCA در مطالعات مختلف بین ۶۴ تا ۸۰ درصد گزارش شده است. در صورت عدم پاسخ پس از شش جلسه، معمولا پزشک روش دیگری را امتحان می کند.

سوزاندن و کندن زگیل تناسلی با BCA

BCA یا اسید بی کلرو استیک اسید از نظر ساختاری مشابه TCA است اما به عنوان عامل شیمیایی قوی تری شناخته می شود. در مقایسه با TCA ،BCA معمولا با غلظت ۸۰ تا ۹۰ درصد استفاده می شود و اثر تخریبی قوی تری روی بافت زگیل دارد.

ویژگی های کلیدی درمان با BCA که آن را متمایز می کند:

• تاثیر سریع تر از TCA در برخی موارد

• مناسب برای زگیل های کوچک و سطحی

• قابل استفاده روی مخاط های خیس و مرطوب

• گزینه مناسب در دوران بارداری

• عدم نیاز به بیهوشی در اکثر موارد

• نیاز به دقت بالا در اعمال برای جلوگیری از آسیب به بافت سالم

تفاوت اصلی BCA و TCA در این است که BCA بیشتر به صورت محلول مایع و TCA بیشتر به صورت کریستال حل شده در آب عرضه می شود. در عمل کلینیکی، انتخاب بین این دو بستگی به تجربه پزشک، محل زگیل و ترجیح کلینیک دارد. برخی پزشکان این دو اسید را به صورت ترکیبی به نسبت های مختلف استفاده می کنند تا اثربخشی را بهینه کنند.

بعد از درمان با BCA، ناحیه درمان شده ممکن است برای چند روز ملتهب باشد. پزشک معمولا توصیه می کند که ناحیه را تمیز نگه دارید، از صابون های معطر استفاده نکنید و از رابطه جنسی تا بهبود کامل خودداری کنید. چک معاینه ای بعد از دو هفته برای ارزیابی پاسخ به درمان معمولا لازم است.

تقویت سیستم ایمنی بدن برای درمان زگیل تناسلی

HPV یک ویروس است و مثل هر ویروس دیگری، آنچه نهایتا آن را کنترل می کند سیستم ایمنی بدن است. این موضوعی است که در کنار هر روش درمانی دیگری باید به آن توجه شود. ضعف سیستم ایمنی یکی از اصلی ترین دلایل عود زگیل ها پس از درمان است.

خواب کافی و با کیفیت بالا یکی از موثرترین راه ها برای تقویت سیستم ایمنی است. تحقیقات نشان می دهد که کمبود خواب به طور مستقیم پاسخ ایمنی به ویروس ها را کاهش می دهد. هدف گذاری برای ۷ تا ۸ ساعت خواب منظم در شب اهمیت بالایی دارد.

مدیریت استرس مزمن هم یک عامل کلیدی است. کورتیزول که هورمون استرس است، در سطوح بالا سیستم ایمنی را سرکوب می کند. تمرین های ذهن آگاهی، یوگا، یا هر فعالیتی که به شما کمک می کند استرس را مدیریت کنید، به طور غیرمستقیم در کنترل HPV موثر است.

از نظر مکمل ها، ویتامین D، روی (زینک) و ویتامین C بیشترین شواهد را برای حمایت از سیستم ایمنی در برابر ویروس HPV دارند. قبل از مصرف هر مکملی بهتر است با پزشک مشورت کنید تا دوز مناسب تعیین شود. سیگار کشیدن هم باید متوقف شود، چون دود سیگار به طور مستقیم ایمنی موضعی بافت های تناسلی را کاهش می دهد.

بهترین روش درمان زگیل تناسلی چیست؟

پاسخ این سوال برای هر فرد متفاوت است. هیچ روشی وجود ندارد که برای همه مناسب باشد، چون عوامل زیادی باید در نظر گرفته شوند. تعداد و اندازه زگیل ها، محل قرارگیری آنها، وضعیت سیستم ایمنی فرد، بارداری، و حتی میزان دسترسی به مرکز درمانی در انتخاب روش نقش دارند.

عواملی که پزشک برای تعیین بهترین روش در نظر می گیرد عبارتند از:

1. تعداد زگیل ها: درمان زگیل های کم معمولا با دارو مناسب تر هستند، زگیل های زیاد بیشتر نیاز به روش های مخرب دارند.

2. محل زگیل: زگیل های خارجی روش های درمانی بیشتری دارند؛ زگیل های داخلی نیاز به روش های خاص تری مثل TCA یا BCA دارند.

3. اندازه زگیل: زگیل های بزرگ معمولا با لیزر یا جراحی بهتر درمان می شوند.

4. وضعیت بارداری: در بارداری گزینه ها محدودتر است و کرایوتراپی، TCA و BCA ایمن تر در نظر گرفته می شوند.

5. تجربه قبلی درمان: اگر به یک روش پاسخ نداده اید، ترکیب روش ها یا تغییر رویکرد لازم است.

از نظر شواهد علمی، هیچ روش درمانی از نظر نرخ موفقیت و عود به طور قطعی بر دیگری برتری ندارد. مطالعات نشان می دهند که ترکیب دو روش مثل کرایوتراپی به همراه ایمیکویمود می تواند نرخ موفقیت را در مقایسه با استفاده از هر کدام به تنهایی افزایش دهد. این رویکرد ترکیبی در کلینیک های پیشرفته امروزی بیشتر استفاده می شود.

تفاوت درمان زگیل تناسلی در مردان و زنان

در اصول کلی، درمان زگیل تناسلی برای مردان و زنان مشابه است، اما تفاوت های مهمی وجود دارد که بدانستن آنها مفید است.

در زنان، زگیل ها می توانند در ناحیه خارجی فرج، داخل واژن، روی دهانه رحم و اطراف مقعد ایجاد شوند. زگیل های دهانه رحم معمولا با چشم غیر مسلح دیده نمی شوند و نیاز به کولپوسکوپی دارند. این موضوع یعنی زنان باید علاوه بر درمان ضایعات ظاهری، بررسی دهانه رحم هم داشته باشند. برخی سویه های HPV می توانند منجر به تغییرات سلولی در دهانه رحم شوند، پس پاپ اسمیر منظم برای زنان مبتلا به HPV اهمیت ویژه ای دارد.

در مردان، زگیل ها معمولا روی آلت تناسلی، کیسه بیضه، اطراف مقعد یا داخل میزراه ایجاد می شوند. زگیل های داخل میزراه که نسبتا نادر هستند، درمان سخت تری دارند و معمولا نیاز به اورولوژیست دارند. مردانی که رابطه مقعدی دارند باید آنوسکوپی هم داشته باشند تا زگیل های داخل مقعد بررسی شود.

از نظر روانی، بار بیماری برای هر دو جنس وجود دارد، اما مطالعات نشان می دهند که زنان معمولا اضطراب بیشتری از HPV تجربه می کنند به دلیل نگرانی از ارتباط HPV با سرطان دهانه رحم. در مردان ارتباط HPV با سرطان پنیس و مقعد هم وجود دارد، اگرچه شیوع کمتری دارد.

واکسن HPV برای هر دو جنس موثر است و بهترین زمان آن قبل از شروع فعالیت جنسی است. اما حتی افرادی که قبلا به HPV مبتلا شده اند هم می توانند از واکسن بهره ببرند، چون ممکن است همه سویه های موجود در واکسن را نداشته باشند.

مراقبت های بعد از درمان HPV

مراقبت های پس از درمان نقش مهمی در جلوگیری از عود و تسریع بهبودی دارند. بسیاری از شکست های درمانی نه به دلیل بی اثری روش درمانی، بلکه به دلیل مراقبت های ناکافی پس از درمان اتفاق می افتد. در ادامه مهم ترین اقدامات پس از درمان بررسی می شوند.

بهداشت ناحیه درمان شده

ناحیه درمان شده را روزانه با آب ولرم و صابون ملایم بشویید. از صابون های معطر، دئودورانت ها و پودرها در این ناحیه خودداری کنید. پوشیدن لباس زیر نخ طبیعی و گشاد که اصطکاک ایجاد نکند در این دوران توصیه می شود. ناحیه درمان شده را خشک نگه دارید، چون رطوبت بیش از حد می تواند بهبودی را کند کند.

استراحت جنسی

تا زمانی که ناحیه درمان شده کاملا بهبود پیدا نکرده، از رابطه جنسی خودداری کنید. این دوره بسته به روش درمانی ممکن است از یک تا چند هفته طول بکشد. پزشک شما بهترین کسی است که می تواند بگوید چه زمانی می توانید رابطه جنسی را از سر بگیرید. استفاده از کاندوم پس از بهبودی برای کاهش احتمال انتقال ویروس به شریک جنسی توصیه می شود، اگرچه کاندوم محافظت کامل در برابر HPV ندارد.

پیگیری منظم

مراجعه به پزشک برای معاینات پیگیری را جدی بگیرید. عود زگیل ها معمولا در سه تا شش ماه اول پس از درمان اتفاق می افتد و تشخیص زودهنگام آن بسیار مهم است. برای خانم ها، پاپ اسمیر منظم (معمولا هر شش ماه در سال اول پس از درمان) اهمیت دارد.

تقویت سیستم ایمنی

در دوره بهبودی، بیشتر از همیشه به تقویت سیستم ایمنی توجه کنید. خواب کافی، تغذیه سالم سرشار از میوه و سبزیجات، و کاهش استرس در این دوران اهمیت بیشتری پیدا می کنند. ورزش متعادل و منظم هم به تقویت سیستم ایمنی کمک می کند، اما ورزش های شدید که فشار زیادی به ناحیه درمان شده وارد می کنند باید موقتا متوقف شوند.

اطلاع رسانی به شریک جنسی

شریک یا شرکای جنسی شما باید از احتمال آلودگی آگاه شوند و تحت معاینه قرار بگیرند. این کار هم از سلامت آنها محافظت می کند و هم از آلودگی مجدد شما جلوگیری می کند. این موضوع احتمالا یکی از دشوارترین بخش های مدیریت این بیماری است، اما برای موفقیت درمان ضروری است.

برای درمان زگیل تناسلی چه دکتری باید رفت؟

متخصص پوست یا متخصص بیماری های زنان و زایمان معمولا اولین انتخاب برای درمان زگیل تناسلی هستند. متخصصین پوست در درمان انواع زگیل ها از جمله زگیل های تناسلی تجربه دارند و می توانند طیف کاملی از روش های درمانی را ارائه دهند. متخصص زنان برای خانم ها به خصوص زمانی که نگرانی از زگیل های دهانه رحم یا داخل واژن وجود دارد گزینه مناسبی است.

اگر زگیل ها در ناحیه مقعد یا داخل میزراه قرار دارند، ممکن است نیاز به ارجاع به جراح عمومی، متخصص گوارش یا اورولوژیست باشد. برای مردانی که زگیل های داخل میزراه دارند، اورولوژیست ضروری است.

فوق تخصص بیماری های عفونی هم می تواند گزینه مناسبی باشد، به خصوص اگر عفونت های همزمان دیگری مثل HIV وجود داشته باشد یا بیماری مقاوم به درمان های معمول باشد. در هر صورت، ویژگی مهمی که باید در انتخاب پزشک در نظر بگیرید، تجربه و راحتی پزشک در درمان این نوع ضایعات است.

در مجموع، انتخاب روش درمانی مناسب، پیگیری منظم، تقویت سیستم ایمنی و مراقبت های بعد از درمان همه در کنار هم تعیین می کنند که آیا درمان موفق خواهد بود یا نه. با پزشک متخصص صادقانه درباره تمام جزئیات و هزینه برداشتن و درمان زگیل تناسلی صحبت کنید تا بتوانید با بهترین روش، زگیل تناسلی را درمان کنید.